4 Mart 2012 Pazar

Uyku eğitimi - yeni değil, yine başladık!

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 21:41
Geçen sene, Emir yaklaşık dört aylıkken, ilk defa uyguladığım uyku eğitimi beklediğim gibi gitmemiş, minik adamın çok sert defansıyla karşılaşmıştım. Ne kadar uğraştıysam da yapamadım, olmadı. Halbuki Defne'den de tecrübeliydim. Bununla ilgili yazılarıma buradan ve buradan ulaşabilirsiniz.
Karşı çıkmaya devam edince çok erken olduğunu düşünüp daha ileri bir tarihte tekrar denemeye karar vermiştim.
Bu arada Emir paşa çok şımarık bir şekilde sadece üzerimdeyken uyumaya alışmıştı. Başka türlü kesinlikle dalamıyor, kıyameti koparıyordu. Biz de yeter ki uyusun diyerek bunu uzun bir süre devam ettirdik.
Bunu gören Defne kızım "o can da ben patlıcan mıyım" diye düşünmüş olmalı ki, doğduğundan beri hiç yapmadığı bir şey yapmaya başladı. Artık her gece bizim yatağa geliyor, kendi yatağına dönmesi için de asla ikna edemiyorduk. Böylece önce dördümüz bir yatakta uyumaya çalıştık. Fakat deli gibi uykusunda dönüp duran, hatta durup durup yüzümüze, karnımıza minik tekmeler atan bücürükler yüzünden bu da  imkansız hale gelince yatakları ayırmaya karar verdik. Hem de önceleri hep asla! yapmam dediğim şekilde (işte yine tükürdüğümü yalamıştım sayın seyirciler) : Benim yanımdayken asla uyumadığı ve sürekli üzerime çıkmaya çalıştığı için Baba Emir' le misafir odasında, ben de Defne ile kendi yatağımda mutlu mesut uyumaya başladık. Önce alan memnun, satan memnun bir şekilde uyumaya devam ettik. Fakat zaman geçtikçe bu durumdan çok rahatsız olmaya başladık. Sonuçta orası bizim yatağımızdı, fakat çok fena kaptırmıştık küçük canavarlara.
Bir süre böyle uyuduğumuz için de Defne hanım koca yatağı öyle benimsedi ki, kendi yatağı olduğunu iddia etmeye başladı. Öbür yatak küçükmüş, o da artık bebek değilmiş, o yüzden ancak annenin yatağı gibi kocaman bir yatakta yatabilirmiş! İşte hapı yutmuştuk. Bunu duyunca radikal bir kararla olaya el koymaya karar verdim. Yeniden uyku eğitimi verecektim, hem de ikisine birden.
Şöyle ki, Emir'e üzerimize çıkarak değil de kendi kendine uyumanın normal olduğunu, Defne'ye de kendi odasında uyuması gerektiğini baştan öğretmeye karar verdim.
İlk gün ikisi için de çok zor oldu. Olağan güçleriyle karşı koymaya çalıştılar. Emir tam bir saat içli içli ağladıktan sonra uyudu. Zaman zaman vazgeçme noktasına geldiysem de, onun iyiliği için olduğunu düşünerek sabırlı davrandım. İkinci gün karşı koymalar azalmakla beraber yine de hayli ciddi boyuttaydı. Kırk beş dakikada bitmişti iş. Üçüncü gün sürenin iyice azalacağını düşünerek devam ettim fakat feci yanıldım. Direnç tavan yaptı ve tam bir saat on dakika sürdü. Gafil avlanmıştım ama pes etmedim. Etseydim onu bu kadar boşuna ağlatmak istedim. Bugün dördüncü gün ve denediğim iki seferde de süre on beş dakikaydı. Üstelik ağlamalar çok azalmıştı. Daha çok söylenme tarzındaydı ki bu oldukça kabul edilebilir bir durumdu.
İyice alışana kadar devam edeceğim. Bu arada önemli olan bir rutin oluşturmak. Detaylı bilgi için Tracy Hogg' un kitabını okumanızı tavsiye ederim.
Defne'ye gelince, o da oldukça ciddi bir direniş gösterdi. Kreşteki öğretmeniyle de konuşarak bu işi beraber çözmeye karar verdik. Ben ona her seferinde kendi odasında yatması gerektiğini, artık herkesin kendi yatağında yatması gerektiğini anlatıyorum. Öğretmeni de aynı şeyi anlatarak bunu uyguladığı her gün  eline en sevdiği sticker'lardan yapıştırıyor. Şimdilik her gece kendi yatağında uyuyakalıyor fakat gecenin bir yarısı mutlaka yanımıza geliyor. Fakat bunu da halledeceğimizi biliyorum. O yüzden her gün anlatmaya ve telkin etmeye devam.

Bu hafta bu işi bitirmeyi düşünüyorum.





6 yorum:

Sena on 5 Mart 2012 10:00 dedi ki...

yürü be Azra 'm . kim tutar seni :))
Ben de oğlanı önce saçlarımdan ayırma sonra odasına postalama eğitimindeyim :) Saç i,şini hallediyoruz gibi, sıra postalamada :P

deyda on 5 Mart 2012 10:23 dedi ki...

saç işi çoktan hallolmadı mı? Peruk olayına dönuş deme :))

Deli Anne on 5 Mart 2012 15:49 dedi ki...

ayy ayyy bu dert beni bitirdi ama ben henüz boyun eğme aşamasındayım, memeden kesince icabına bakmam lazım.. kolay gelsin Azram:)

deyda on 5 Mart 2012 18:06 dedi ki...

Seninki artik buyudu sayilir. Anlatarak hallrdersin insallah Mumine'cim :)

zha on 6 Mart 2012 15:11 dedi ki...

geçen sene kızımın 2 yaş sendromunu atlatırken http://annelerevecocuklarinaozel.blogspot.com/2012/01/cocuklar-icin-sorumluluk-cizelgeleri.html adresinde bulunan sorumluluk çizelgeleri çok işime yaramıştı, ufak da olsa bir katkısı olabilir diye düşünüyorum, kolay gelsin...

deyda on 6 Mart 2012 16:44 dedi ki...

Tesekkur ederim, hemen bakayim :)

Yorum Gönder

 

deyda'nın dükkanı Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by Emocutez