13 Kasım 2011 Pazar

Korkunç bir an...

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 22:58

Geçtiğimiz hafta boyunca Defne "beni lunaparka götürün" diye yalvarıp durdu. Yazın Ayvalık' ta iken bir iki kez götürmüştük, çocuk da tek kelimeyle bayılmıştı.
Bu aralar yine aklına geldi de hiç durmadan lunapark lunapark diyeyip durdu. Biz de bugün lunapark yerine eğlence parkına götürdük. Hani şu alış veriş merkezlerinde bulunan dönme dolaplı, tramplenli olanlardan.
Pazar günü olmasından ötürü aşırı kalabalık olsa da, Defne çok ama çok eğlendi. En çok zıplamayı sevdiği için ona uygun alanlar seçtik. En sonunda babasıyla çarpışan arabaya bindi ve kendince ilk defa araba kullandığı için    acayip mutlu oldu. Bunun  sonucunda da enerjisi tavan yaptı. Heyecandan yerinde duramıyor, ben şöyle kullandım, onlara böyle çarptım diye diye etrafımızda tur ata ata yürüdü.
Bu arada mekan kocaman olduğu halde aşırı kalabalıktı. Eğlence merkezinden çıkar çıkmaz kendimizi food court'ta bulduk. Buradan geçmişken hızlıca bir şeyler atıştırıp eve öyle geçelim diye karar verdik.
Beraber ne yiyeceğimize karar verdikten sonra babaya çocukları alıp oturacak bir yer bulmasını söyledim , o arada ben yemekleri alacaktım. Dediğim gibi , çok kalabalık olduğu için boş masa bulmak çok zor oldu ama sonunda biraz uzak olsa da, benim görebileceğim bir yere oturdular.
Bu arada yemek almak için oranın en yavaş yerini seçtiğimizi fark ettim. Ben beklerken babaya bakıp durdum, çocukları idare edebiliyor mu diye. Bu arada en az beş - on dakika geçmişti.  Baba Emir'i pusette oturtup onunla konuşuyor, şakalaşıyordu. kalabalıktan masanın tamamı görünmüyordu ama Defne'nin de oralarda olduğunu biliyordum.
Ya da öyle sanıyordum. Baba sürekli pusete dönük olunca şüphelendim. Neden hiç Defne ile ilgilenmiyor diye düşündüm. Sonunda o da bana doğru baktı ve ben el kol hareketleriyle "Defne nerede?" diye sordum. Önce anlamadı. Şansıma telefonu da arabada unutmuştum, olsa arayıp soracağım.
En sonunda birden panik olup "Defne nerde" diye bir bağırdım ki, herkes bana baktı. Baba ' nın cevabı " nasıl yani , seninle kaldı ya" olunca , benim kalbim yerinden çıktı! Ben kalabalığa baktım, kalabalık üzerime üzerime geldi..
Çocuk gitmişti..İki buçuk yaşındaki bebek o insan selinin arasında kaybolmuş ve biz bunu fark edememişiz.
O anda öldüm öldüm dirildim' in gerçekten ne demek olduğunu anladım. Kalbime öyle bir ağrı girdi ki, birden öleceğimi düşündüm.
O anda ikimiz de deli danalar gibi bir oraya bir buraya koşmaya başladık. Nereden başlayacağımızı nereye gideceğimizi bilmeden.
Sonra yanımızdaki masada oturan bir aile az önce anons yapıldığını, danışmaya bakmamızı söyledi.
Emir' i kaptığım gibi danışmaya doğru koşmaya başladım. Yol bana öyle uzun geldi ki...Ya anons yapılan kişi o değilse? Ya biri onu kaçırdıysa? Ya bir daha hiç bulamazsam..Allahım , o aslında çok kısa mesafede aklımı kaçıracaktım...
Sonunda Danışmaya ulaştım. Oradaydı... Endişeli ve ağlamaklı gözlerle beni bekliyordu. Koşup bana sıkıca sarıldı, kucağımdan inmedi.
Benim dizlerimin bağı çözüldü. O ise "anne ben balon istiyorum" dedi.

Şükür ki buldum onu. Aksini düşünmek bile istemiyorum....

Allah hepimizin yavrusunu korusun...

12 yorum:

Deli Anne on 13 Kasım 2011 23:05 dedi ki...

Ay! okumaya bilr ürküyorum böyle şeyleri.. içim pır pır oluyor.. bulduğunuzu tahmin etmeme rağmen ürperiyorum.. Allah korusun cümle evlatları .. Geçmiş olsun canım..

deyda on 13 Kasım 2011 23:16 dedi ki...

Sağol Müminem..Amin..allah kimseye yaşatmasın bu korkuyu :((

Peri on 13 Kasım 2011 23:54 dedi ki...

Ay şimdi gördüm düşüp bayilacaktkm cok fena oldum :(

deyda on 14 Kasım 2011 08:37 dedi ki...

Ahh Peri ahh, allah kimseye yasatmasin..hala etkisindeyim..

perinin sectikleri on 14 Kasım 2011 18:10 dedi ki...

Of çok fena oldum :((( çok şükür, çok...

deyda on 14 Kasım 2011 18:50 dedi ki...

Evet,cok sukur...

Hülyanın Tunası on 15 Kasım 2011 07:52 dedi ki...

okurken kalbim çıkacaktı yerinden. çok geçmiş olsun. şükür.. çok şükür...

İkiz Annesi on 15 Kasım 2011 09:40 dedi ki...

Çok geçmiş olsun iyi ki bulmuşsunuz okurken kalbim sıkıştı:(
Geçen yıl Özdilek te kızlara bikini alırken benzer bir şey yaşadım gerçi ben reyonların arasında buldum ama o korku bana yetti.Bir dk. gözünden ayırmaya gelmiyor Allah korusun evlatlarımızı:(

Hayat güzeldir.. on 15 Kasım 2011 16:35 dedi ki...

off çok fena yaa okurken kalbim sıkıştı sizinkini tahmin bile edemiyorum, allah yaşatmasın hiçbirimize , çok şükür çoook

deyda on 15 Kasım 2011 18:07 dedi ki...

Sagol Hülyacim, ben de öldüm öldüm dirildim!

deyda on 15 Kasım 2011 18:14 dedi ki...

Cok sagol ikiz annesi. Cok korktuk cok

deyda on 15 Kasım 2011 18:22 dedi ki...

Amin hayat guzeldir..

Yorum Gönder

 

deyda'nın dükkanı Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by Emocutez