29 Nisan 2011 Cuma

Emzirmeyi başarmak!

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 21:14 14 yorum
Başlık size garip gelebilir ama emzirme işi aslında hiç de öyle kendiliğinden oluşan bir olay değil. Bunu ikinci çocuğum doğduktan sonra anladım.
Defne doğduktan hemen sonra mememe öyle istekli ve kuvvetli yapıştı ki, sütümün gelmeme ihtimali olmasını imkansız kıldı. Hatta göğüs uçlarım
çok kötü tahriş olmuştu. Defne benim ilk çocuğum olduğu için, her bebeğin bu şekilde istekli emdiğini ve bu sürecin çok doğal geliştiğini düşünmüştüm. Ta ki Emir doğana kadar. Güya tecrübeli olan ben, çok fena çuvalladığımı hissettim çünkü oğlum doğduğu andan itibaren hiç emmek istemedi. Önce güçsüz dedik, bekledik ama hiç gelişme göstermedi Emir. Hemşireler bu arada asla biberonla beslememem gerektiğini, aksi halde hiç emmeyeceğini söyleyip beni korkuttular. Aradan üç gün geçince ve hala göğsüme koyar koymaz uyuma numarası yapmaya devam edince pes edip sütümü sağdım ve biberonla vermek zorunda kaldım, çünkü daha fazla aç bırakmaya gönlüm el vermedi.
Emir on günlükken doktorda randevumuz vardı ve biberon sayesinde kilo alan oğlum, emme konusunda hala aynı isteksiz tavrını sergilemeye devam ediyordu. Bu arada gecelerim kabus gibi geçiyordu, çünkü sürekli sağıyordum, biberon hazırlıyordum, sütü ısıtıyordum, yeme faslı bittikten sonra da biberonları ve sağma makinesinin uçlarını sterilize ediyordum. Bu işler zaman aldığı için neredeyse hiç uyumaya zamanım olmuyordu. Ben daha yatmadan küçük adam yine uyanıp yemek istiyordu.
Defne' den emzirmenin ne kadar rahat bir olay olduğunu -Allah'tan!- bildiğim için, emzirme konusunda inat ettim. Hem bebeğim için, hem de kendim için! En azından emzirip yatacaktım, diğer teferruatlarla uğraşmadan! Dışarıda biberon taşımak, kaynar su bulmak, sterilize etmek de cabası!
Kendimce şu metodu uygulayarak yirminci günde başarıya ulaştım : Biberon hazırlayıp on cc çekmesine izin veriyordum. Sonra biberonu çekip onu memeye tutuyordum. Tabi hemen anlayıp pes ediyordu. Ben de yine biberon verip kandırmaya devam ediyordum. Biberondaki süt bitene kadar bu şekilde devam ettim. Zamanla meme emme süreleri uzadı. Bu arada iki üç gün sadece meme emip sonra tekrar vazgeçtiği günler oldu. Ama ben hiç pes etmedim. Bu iş ya olacak ya da olacak diye kendimi motive ettim ve en sonunda başardım.
Aranızda emzirme sorunu yaşayanlar varsa, lütfen pes etmeyin! Bebeğinize ve kendinize zaman verin ve inanın. Emin olun ki sonunda olacak! Dört ay boyunca sadece biberon alıp sonra emmeye başlayan bebekler var. Sizinki de bunlardan biri olabilir. Siz de başarabilirsiniz, aynı benim yaptığım gibi!

27 Nisan 2011 Çarşamba

Canim oglum

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 23:15 2 yorum
Bugun iki ay ve uc gunluksun kucuk oglum. Hala cennet kokuyorsun, mis gibi..
Sana yine yine yeniden asik oldum bugun. Guzel bir uyku cektikten sonra seni kucagima aldigimda bana guzelce gulup ilk defa kahkaha attin.
Allahima binlerce kez sukur olsun ki senin gibi tatli mi tatli, balli mi balli bir evlat daha verdi bana.
Kucuk sevgilim, en cok kucagimda uyumayi seviyorsun. Yatagina koyar koymaz uyaniyorsun, ayni ablan gibi. Sadece bu degil, disarida pusetle gezerken de ayni onun gibi kirmizi isikta durunca aninda uyanip agliyorsun.
Cok cabuk sinirleniyorsun can oglum. En cok da bezini degistirince cildiriyorsun. Sinirden mosmor oluyorsun.

Bunlar cok cabuk unutuldugu icin kendime not almak istedim bunlari.
 

deyda'nın dükkanı Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by Emocutez