6 Ocak 2011 Perşembe

İçimi kemiren kurtlar..

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 22:50
Doğum yaklaştıkça içimde bin bir düşünce uçuşuyor. Defne ile birebir ilgilendiğim için bana çok bağlı, özellikle bu aralar iyice yapıştı. Birkaç ay önce her türlü ortama uyum sağlayan çocuk, şu anda dizimin dibinden ayrılmıyor.
Her ne kadar karnım her gün biraz daha büyüse de, Defne karnımı bebek diye sevip öpse de, bence henüz kardeşi olacağının farkında değil. Bunun için daha çok küçük. Ama bir şekilde birtakım şeylerden etkilenmiş olmalı ki bana birden bu kadar bağlandı. Ben de şimdi doğumdan sonrası nasıl olacak diye düşünmeye başladım. Psikolojisi ne kadar bozulacak?
Çok tepki gösterecek mi?
Onunla yeterince vakit geçirebilecek miyim?
Kardeşine zarar vermeye çalışacak mı?
Bütün bunları önlemek için ne yapabilirim? Sonuçta şu anda vaktinin %100' ünü benimle geçirebiliyor ama çok değil, sadece bir buçuk ay sonra beni ona tamamen yabancı biriyle paylaşmak zorunda kalacak.
Bütün bunları düşündükçe canım sıkılıyor. Belki de hamilelik hormonlarının etkisiyle düşündükçe üzülüyorum, hatta bazen Defne' me baktıkça gözlerim doluyor. Ama öteki taraftan da onun için iyi bir şey oluyor aslında. Bu koca dünyada sırtını yaslayabileceği , dertlerini paylaşabileceği bir kardeşi olacak. Biz her zaman yanında olamayacağız ama kardeşi olacak inşallah.
Bu duyguları yaşayan ilk anne ben değilim, biliyorum. Sonuncusu da olmayacağım . Ama herkesin durumu kendine özeldir. Umarım bütün bu kaygılarım boşa çıkar da küçük bebeğim çok fazla etkilenmez. Bunun için elimden gelen her şey yapacağım. Ona abla muamelesi yapmayacağım, yapılmasına da izin vermeyeceğim.
Onu üzmemeye çalışacağım..


-Defne' nin duygusal annesi-

0 yorum:

Yorum Gönder

 

deyda'nın dükkanı Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by Emocutez