24 Ocak 2011 Pazartesi

34. Hafta

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 14:49
Eveeett, iste 34. Hafta' ya da girdik. Hamileligin en yorucu donemi basliyor, keza artik tam bir koca gobek oldum! Artik ayaklarimi da gormuyorum ayakta durdugum zaman ve bunu sonucunda dun aksam sag ayagimin kucuk parmagini kanepenin kosesine oyle fena taktim ki, kirildi sandim. Zavalli parmak aldigi darbeyle aninda sisip kipkirmizi oldu ama kocacigimin hizli buz tedavisi sayesinde sis cabuk indi.
Su anda en son ihtiyacim olan sey kirik bir ayak parmagi. Dogurmaya bu kadar az kalmisken bir de ayni zamanda kucuk bir cocuga bakarken hic lazim degil! Biraz daha dikkatli olmam lazim galiba.
Karnimdaki oglum da ablasiyla soz birligi etmiscesine ayaklarini surekli sag kaburgamin altina sokuyor. Defne'ye hamileyken de hep ayni sey oluyordu ve artik bir noktadan sonra insanin cani resmen aciyor. Bir de beyefendinin ayaklari buyuk mudur nedir, oyle bir geriniyor ki icimde, bazen tenim yirtilacak, icimden bir ayak firlayacak gibi hissediyorum. Defne o konuda daha nazikti.
Bu haftaki bendeki degisiklikler : 
Artik kendi basima cok zor yaptigim seyler var : yatarken ayaga kalkmak, yatakta donmek (ki bu gercekten cok komik bir durum), egilip yerden bir sey almak, en kotusu de masada yemek yemek. Dimdik oturamadigim icin midem iki buklum oluyor ve yemek yemek iskenceye donusuyor. Resmen nefes nefese kaliyorum! Ben de artik arkama yaslanip, tabagi da elimde tutarak biraz daha rahat yiyebiliyorum. 
Bunun disinda birkac gundur kalcama giren ani agrilar eklendi ki , bunlar olurken resmen sol ayagim istemsiz sekilde bukuluyor ve herhangi bir yere tutunamasam dusme tehlikesi atlatiyorum. Cok fena bir sey. Oglan artik nereye baski yapiyorsa! Dun araba kullanirken oldu ayni sey. Esime anlatinca "sen bir daha araba kullanma istersen" dedi ama ben dayanamam ki. 
Bebise gelince :
Hickiriklari iyice cogaldi bu aralar. Bazen geceyarisi yapiyor ve uykumdan uyandiriyor. Zaten inanilmaz hareketli. Hatta o kadar cok ki, dun kocacigim bana "icinde bu kadar hareket varken nasil rahat ediyorsun" diye sordu. Ben de "rahat ettigimi kim soyledi ki ?" diye cevap verdim. Dun gece Defne bizi dogru durust uyutmadi, surekli aglandi ve uyandi. Sabaha dogru tam rahatladi artik ben de azcik uyuyayim, diye dusurken icimdeki uyaniverdi ve tepindi durdu. Gel sen bu sekilde rahat et! 
Ama yine de erkekler asla bu duyguyu yasayamadiklari icin onlar adina uzuluyorum. 


Haftaya yine kontrolumuz ve NST' miz var. O zaman bebisin gelisimiyle ilgili daha detayli bilgi verebilecegim. Simdilik bu kadar.




6 yorum:

saricizmeli on 24 Ocak 2011 16:12 dedi ki...

benim de yorumun bu yönde, ne kötü içinde kıpırdanma ve emzirme duygusunu hissetmeyecekler. güzellikle gelsinler...

deyda on 24 Ocak 2011 22:19 dedi ki...

Evet kesinlikle oyle! :)

Deli Anne on 24 Ocak 2011 22:53 dedi ki...

Geçmiş olsun arkadaşım.. zor zamanlar sahiden de.. ama inşaallah sonu harika olacak ya.. dayanıyor insan..

deyda on 25 Ocak 2011 09:24 dedi ki...

Evet ya, harika olacak, degil mi! Ha soyle moral verin bana, cok iyi geliyor :)

Hertelden on 30 Ocak 2011 20:22 dedi ki...

merhaba bizde kızımla bu hafta 33. haftalık olduk :)) ben bu aralar doktorumdan pek memnun değilim ve biran önce değiştirmek istiyorum, özellikle normal doğumu destekleyen ve beni bu konuda cesaretlendirecek ben doğum sancılarından pes ettiğimde beni hemen sezaryana almayacak bir doktora ihtiyacım var, acaba siz doktorunuzdan memnunmusunuz ve bana tavsiye edebilirmisiniz.

deyda on 31 Ocak 2011 14:54 dedi ki...

Merhaba Hertelden, once tebrik ederim, allah tamamina erdirsin.
Ben malesef ilk dogumda sezaryen olmak zorunda kalidim. Iki dogum arasinda da sadece iki sene oldugu icin beni bu sefer normal dogurtacak bir doktor bulamadim. Ama ortagim kendi doktoru olan sevgili Dr.Dilek Cengiz'den cok memnun kaldi. Sitesine bakmani tavsiye ederim (www.rahatdogum.com)
Umarim istedigin gibi gider her sey!

Yorum Gönder

 

deyda'nın dükkanı Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by Emocutez