5 Eylül 2010 Pazar

Yasam ve Olum ayni yerde..

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 22:27


Bugun biraz duygusalim. Dun aksam hayat ve olumun ayni yerde nasil durdugunu ve bunun hayatin dengesi olugunu bir kez daha gordum.


Emziren anneler grubuyla bulustugumuz gun tabiki Defne de bizimleydi ama hic masada durmak istemedi. Tavsanlari kovalamak, gulleri koklamak, kargalari, kedileri beslemek pesindeydi surekli, tabiki ben de onun pesinde. Dolayisiyla hic oturtmadi beni ve surekli kosturmak zorunda kaldim. Bulusmanin sonuna dogru karnimin sag alt bolgesinde kasigima dogru inanilmaz bir agri basladi. Yurumek iskenceye donustu ve arabayla gitmemize ragmen eve zor dondum,  hatta gider gitmez uzanmak zorunda kaldim. Uzandiktan sonra yavas yavas agri azaldi ve sonunda gecti. Ben de cok yoruldugumu dusunerek yattim.


Ertesi gun - yani dun aksam-  Defne' yi babasiyla parka goturduk ve biraz yuruduk. Cok zorlamamama ragmen yine ayni agri basladi . Biz de hemen arabaya bindik ve iftara davetli oldugumuz kardesime gittik. Agri azalacagina iyice siddetlenince doktorumu aradim. Bana buyuk ihtimalle mekanik bir sorun oldugunu . fakat hamileligin erken evresinde oldugumuz icin hemen hastaneye gidip kontrol ettirmemi soyledi. Biz de kalktik, gecenin onunda hastaneye gittik. Kadin dogum katina cikar cikmaz karni epey buyumus olan baska bir hamile ile karsilastim. Onun da belli ki agrisi vardi ve doktor ile hemsire etrafinda kosmaya baslayinca heralde doguma girdigini dusundum. O arada beni de iceri aldilar ve cok sukur her seyin yolunda oldugunu ogrendik. Bebisim gayet iyiydi , donup duruyordu ve kalbi de gayet guzel atiyordu. ( Yine cok sukur demek istiyorum! ) Doktorumun tahmin ettigi gibi sorun mekanikti ve birkac gun dinlenmeyle agrilar gececekti.


Tekrar bankonun oraya gidince az once gordugum hamilenin annesinin bankta oturup hungur hungur agladigini gordum. Caresiz bir sekilde bana bakti ve yine aglamaya basladi. Kadincagizi orada oyle birakmak istemedim,  belli ki destege ihtiyaci vardi. Ona bir su getirdim ve konusmadan oylece durduk. Sonra doktor geldi ve kadina kizinin dusuk yaptigini soyledi. Cok uzuldum! Tahminimce kiz 6-7 aylik hamileydi. Bu kadar uzun sure bebegi karninda tasidiktan sonra bu cok korkunc bir olay. Ama yine de Allah' in bir bildigi vardir.


Bunu duyduktan sonra orada daha fazla duramadim. Kadincagiza sadece "Allah yardimciniz olsun" diyebildim ve kendimi hemen disari attim.


Dunden beri bu olayin etkisinideyim...Bebegini kaybeden o annenin acisini dusunuyorum ama yasanan her olayin bir anlami var. Bunun su anda anlamadigimiz bir sebepten dolayi olmasi gerekiyordu.


Dun o kapidan girerken ikimiz de benzer sikayetlerle gelmistik. Bana karnimda kipir kipir bebisimle eve donmek nasip oldu, digeri benim kadar sansli degildi..


Dun yasam ve olum arasindaki  cizginin ne kadar ince oldugunu gordum, gerisi gercekten bos....


Butun annelerin bebislerini saglikla kucaklarina almalarini diliyorum!


-Defne'nin huzunlu annesi-

0 yorum:

Yorum Gönder

 

deyda'nın dükkanı Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by Emocutez