29 Haziran 2010 Salı

3 çocuklu hayat

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 14:25 0 yorum

Bu ayın başından beri fırsat yaratıp da bilgisayarın başına geçemedim. Amerika'daki ablam nisanda doğum yaptı, buradaki kardeşim de büyük kızını yanına alıp bebişi görmeye gitti. İki yaşındaki ikizler ise babaları, anneanneleri ve dadılarıyla burada kaldılar. Baba iş için acil olarak Dubai' ye gitmek zorunda kalınca, ben de anneme yardım etmek üzere soluğu yanlarında aldım ve üç haftadır üç küçük çocukla harala gürele bir vaziyette buldum kendimi.


İkizler iki yaşında, Defne 16 aylık. Yani evde laftan anlayan çocuk yok. Hepsi sürekli ilgi istiyor, oyun istiyor, gezmek istiyor vs. vs. İşin en kötü tarafı, biz varken, kesinlikle hiçbiri dadıyla vakit geçirmek istemiyor. Bütün yedirmeler, yıkamalar, giydirmeler, oynamalar annemle benim üzerime kalıyor ve dadı resmen tatil yapıyor. Tabi onun da işine geliyor. En ufak birşeyde hemen 'sizi istiyor' deyip işin içinden sıyrılıverıyor ama bu da başka bir yazı konusu.


Çok çocuğa bakmanın avantajları da var, dezavantajları da. Mesela çocuklar varken Defne beni çok fazla aramıyor, onların yaptıklarını yapmaya çalışıyor (ne de olsa aralarında 10 ay fark var ama bizimki hiç geride kalmamaya çalışıyor), oyun oynuyor, kavga ediyor, şarkı söylüyor, dans ediyor..
Ama acıktıkları zaman hepsi aynı anda yemek istiyor, biri ötekini bekleyemiyor, kıyamet kopuyor. Evde sürekli bir gürültü bir curcuna. Resmen tek çocuklu hayatın ne kadar sessiz olduğunu unuttum.


Eskiler hep derdi ki.. Tek çocuk az, iki çocuk karar, üç çocuk zarar.. ne kadar dogru! İnsan bazen delirme noktasına geliyor.


İkizler birkaç gün sonra babanelerinin yazlığına gidecekler, curcuna bitecek. Ama çok tuhaf bir şekilde bu kalabalığa alıştım ve gittikleri zaman ben de Defne de tuhaf olacağız, biliyorum...


Neyse ki biz de birkaç gün sonra Çesme' ye gidiyoruz. Bu kadar yorgunluktan sonra biz de bir tatil hakettik sonuçta.


Artık oralardan bildiririm ..


Tek çocuklu ya da çocuksuz hayatın sessizliğinin tadını çıkarın derim...


-Defne'nin üç çocuklu annesi-

12 Haziran 2010 Cumartesi

Almanca oyun grubu

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 13:52 8 yorum

Defne doğduğundan beri hep ona en iyi şekilde Almanca'yı nasıl öğretirim diye düşünüp duruyordum. Bir kere doğduğundan beri onunla sadece almanca konuşuyorum ve her şeyi anlıyor. Ama bu bana zamanla yetmemeye başladı. Ben de almanca oyun grubu kurmaya karar verdim ve internette Turkiye'de yaşayan Almanlar için bir nevi bilgi bankası niteliği taşıyan bir siteye ilan verdim.
Birkaç gün geçtikten sonra hemen birkaç kişiden cevap aldım ve böylece oyun grubumuzun temellerı atılmış oldu.


Şu anda 6 çocuk var ve hepsi de annesi veya babası Almanya'da doğup büyüyen çocuklar. Bu şekilde evlerinin dışında da almanca konuşulduğunu öğrenmiş oluyorlar.


Önce dışarıda buluştuk birkaç kez ama çocuklarla aktivite yapmak çok zor oldu o şekilde. Biz de bundan sonra haftanın bir günü evde, istersek bir gün daha dışarıda buluşmak üzere sözleştik.


Evde geçirdiğimiz ilk gün çocuklar önce birbirine ısındılar, arkasından da anneler ve çocuklar hep birlikte dans ettik. Bu çok hoşlarına gitti ve başka bir aktiviteye geçmek istediğimizde devam etmek istediklerini ağlayarak ifade ettiler :) hepsi çok şekerdi :))


Sonra bebekler için tasarlanan bir oyun oynamaya çalıştık ama hepsinin dikkati dağılmıştı artık.


Haftaya bende buluşacağız ve onlara hamur yapmayı düşünüyorum ki yaratıcılıklarını göstersinler :)


Resimlerini burda paylaşmak üzere hoşçakalın :)


-Defne'nin annesi-

4 Haziran 2010 Cuma

Sicak havalarda ne yapilir?

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 21:43 0 yorum

Havalar birden cok fazla isininca ne yapacagimizi sasirmis durumdayiz. Evde hic duramayan Defne surekli disari cikmak istiyor ama hava cok sicak oldugu icin nasil yapsam, nereye gotursem diye dusunup duruyorum. Bir yandan parka gitsek 2 dakika icinde kan ter icinde kaliyoruz, ote yandan da kapali bir yere gitmek istemiyorum.
Turkiye'de kucuk cocuklar icin yeterince aktivite olanagi yok, ya da ben bilmiyorum. Olanlar da cok pahali. Amerika'da ikamet eden ablam bana surekli kiziyla yaptiklari aktivitelerden bahsedip duruyor, hepsi de aylik 40-50 dolar civarinda. Aynisini burada yapmaya kalkissan 7-8 katini veriyorsun . Bu ulkede cocuk yetistirmek gercekten de cok pahali.
Ben Defne icin alternatif aktiviteler arastirmak istiyorum. Oneriniz varsa duymak icin sabirsizlaniyorum :))


Bu arada hosuma giden birsey bulursam da elbette sizinle burada paylasacagim.


-Defne'nin annesi-

1 Haziran 2010 Salı

Insanlik elden gidiyor...

Gönderen Azra Rakicioglu zaman: 14:28 0 yorum

Azcik da olsa vicdan sahibi olan herkeste oldugu gibi, Israil' in masum insanlara ates acmasi benim de yuregimi burktu.
Insanligin olmedigini gostermek icin muhtaclara yardim goturen masum insanlar kurban oldu. Halbuki her savasta, her felakette insanlar magdurlara yardim etmek icin seferber olur, hickimse de onlarin sacinin bir teline bile dokunamaz, dokunmaz!
Simdi kendini dunyanin lideri sanan 7.5 milyonluk bir ulkenin politikacilari butun kurallari ihlal ederek masum insanlara savac aciyorlar ve "kinamadan" baska bir tepkiyle karsilasmiyorlar. Bu nasil bir sey?? Bir avuc insan istedigi anda istedigi seyi yapsin, kafasina gore masum insanlari oldursun, kimse de bunu degistirmek icin harekete gecmesin.
Benim en cok uzuldugum nokta , bir avuc politikacinin hareketinin butun vatandaslara mal edilmesi. Bence butun musevi vatandaslarimiz bir olup bu saldiriyi kinamali ve saflarini belli etmeliler yoksa uzerlerine yapisan etiket bir daha hic sokulemeyecek. Nasil butun butun muslumanlar terorist degilse, butun museviler de katil degil sonucta. Ama dedigim gibi, saflarini belli etmeliler yoksa kendileri de hedef olacaklar. Daha simdiden Facebook ve Twitter gibi sosyal paylasim aglarinda butun Yahudileri hedef alan bir suru yazi goruyorum. Bunun sonu hic de iyi gorunmuyor..


O gemideki zavalli insanlari ise hic unutamiyorum..Kimisi 1.5 yasindaki bebegiyle cikmis yola, kimisi sevgilisi , ailesi veya yalniz. Hepsinin amaci sadece iyilik yapmak, insanligin olmedigini gostermekti. Dualar esliginde onca yol gidip terorist muamelesi gorduler ve alcakca bir saldiriya ugradilar.
Yarin obur gun bu gemide bizim cocuklarimiz da olabilir. Birilerine yardim etmeye calisirken igrenc bir sekilde katledilebilirler.
Bu insanlarin annesini babasini dusundukce bogazim dugumleniyor, gozlerim yasariyor..
Yine de bosuna olmediklerini dusunuyorum..Butun dunyaya insanligin olmedigini ve bunun boyle kalmasi icin ugrasan bir avuc da olsa insanin kaldigini gosterdiler butun dunyaya..


Allahin rahmeti uzerinizde olsun guzel insanlar....
Dualarim sizinle.


-Defne'nin annesi-
 

deyda'nın dükkanı Copyright © 2010 Designed by Ipietoon Blogger Template Sponsored by Emocutez